แตะต้องได้เท่าที่เจ้าของเขาอนุญาต
ภพรัก x พี่จีซู
หนังสือเล่มหนึ่งเคยบอกว่า สิ่งที่ดีที่สุดของมนุษย์คือความทรงจำ ไม่ว่าสุข หรือทุกข์ เมื่อเวลาผ่านไปสิ่งเหล่านั้นจะกลายเป็นความทรงจำ ยามนึกถึงความสุขจะอิ่มเอม ยามนึกถึงความทุกข์ก็ทำให้ดื่มด่ำ แต่สำหรับผม แค่ความทรงจำไม่เพียงพอ ผมเคยถามคนที่ผมรักว่า จะปล่อยเรื่องของเราให้เป็นแค่ความทรงจำหรือ ทั้งที่เราช่วยกันสานต่อปัจจุบันได้ เขาตอบผมว่า เรื่องบางเรื่อง ก็ไม่อยากเก็บไว้แม้แต่ในความทรงจำ และหนึ่งในเรื่องบางเรื่องนั้นคือ เรื่องของผม...
*เนื้อหาเรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย ตัวละคร สถานที่ เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์หรือบุคคลจริง
*เนื้อหาในเรื่องไม่ได้อิงตามหลักความเป็นจริง มีการดำเนินเรื่องผ่านแนวคิดและทัศนคติตัวละครหลายตัว ซึ่งอาจมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ผิดกฎหมายและคุณธรรมจริยธรรมอันควร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน คิด วิเคราะห์ และแยกแยะ เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
written by : kokosminze
Guest
