จากคุณหนูตระกูลร่ำรวยชั่วพริบตาก็กลายเป็นเพียงคนหาเช้ากินค่ำ...
นางไม่เคยอายทำกินหวังเพียงคนในบ้านสุขสงบ วันนึงขณะเดินกลับไปกระท่อมก็เจอมือของใครไม่รู้โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ข้างทาง
ทีเเรกนางจะเดินจากไปทำเป็นไม่รับรู้เเต่ก็อดจะสงสารไม่ได้ จึงได้เก็บเจ้าหมีตัวโตกลับมา ทั้งมอมเเมม เเละตัวใหญ่ หน้าตาคมคาย ท่านย่าเคยกล่าวว่าบุรุษหน้าตาดีจะเจ้าเล่ห์เป็นที่สุด เเต่นางก็หาจะสนใจไม่ จะเลี้ยงคนผู้นี้ไว้ใช้งาน เเละรับใช้นางเเต่เพียงผู้เดียว...
เเต่ไฉนคนผู้นี้ จึงกลายเป็นคนที่นางไม่อาจเอื้อม นางต้องหนีเเต่ดันมีเจ้าก้อนเเป้งติดตัวไปด้วยซะงั้น!!!
สวัสดีค่ะ นักเขียนเองนะคะ^^
นิยายล่าสุดที่ได้เขียนจนจบก็หลายปีเเล้ว ตอนนั้นยังเป็นเเค่เด็กม.3 ภาษาเนื้อเรื่องรวบรัดเเต่ยังจดจำได้ถึงทุกวันนี้
เมื่อไม่นานมานี้นักเขียนนึกย้อนไปเเล้วคิดถึงบรรยากาศที่ได้เขียนนิยายจีนจริงๆ จึงได้คิดเรื่องนี้ออกมา ไม่ได้วางพล็อตเเต่คิดทุกอย่างในใจเอาไว้จนจบเเล้วค่ะ คิกๆ
คนช่างเพ้อฝันอย่างนักเขียนคนนี้มักจะจินตนาการถึงบุรุษรูปงามที่หน้าตาหล่อเหลามีอำนาจเเละคลั่งรักเสมอ คิดว่านักอ่านบางท่านก็เช่นกัน...ดังนั้นขอเรียนเชิญตรงเข้ามายังร้านของเราเลยท่านจะพบเจอบุรุษที่ถูกใจอย่างเเน่นอน
"พบกันบนเส้นทางตัวอักษร ท่องเที่ยวไปในเมืองโบราณ พบพานบุรุษรูปงาม ดื่มสุราชมกวีชั้นดี"
Guest
