"การขึ้นลิฟต์ผิดชั้นในวันนั้น ทำให้เธอกลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวของเจ้าแฝดในวันนี้"
เมื่อลิฟต์เปิดออกก็พบว่ามีชายหนุ่มร่างสูง ผิวขาว หน้าคมเข้ม คิ้วดกดำ ใบหน้าออกเหลี่ยมยืนอยู่ สองแม่ลูกจึงก้าวเข้าไป เด็กหญิงมองใบหน้าบุรุษผู้นั้นแล้วคิ้วก็ขมวดมุ่น เอียงคอมองชายผู้นั้นด้วยความสงสัย ธริสราเธอเองก็ไม่ได้สังเกตกิริยาของบุตรสาว เพราะเธอยืนหันหลังให้ชายผู้นั้น อินทัชมองเด็กหญิงแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า “หนูมองทำไม”
“ทำไมคุณลุงถึงเหมือนพี่ชายหนูจัง” จันทร์เจ้าเอ่ยขึ้นถามชายหนุ่มตรงหน้าทันที เมื่อประมวลผลใบหน้าของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว
“หื้ม” อินทัชเลิกคิ้วอย่างแปลกใจกับคำถามของเด็กหญิงตรงหน้า ธริสราเมื่อได้ยินสิ่งที่บุตรสาวพูดก็รีบหันมา ก่อนจะเอ่ยดุบุตรสาวเสียงเบา
“จันทร์เจ้า ไม่สุภาพค่ะลูก” หญิงสาวเอ่ยเตือน ก่อนจะหันไปก้มศีรษะเป็นเชิงขออภัยเขา
“ก็ดูสิคะคุณแม่ คุณลุงคนนี้เหมือนพี่ตะวันมากเลย ดูสิคิ้ว จมูก ปาก ก็เหมือนหนู หน้าก็ยังคล้ายพี่ตะวันอีก” เด็กหญิงยังพูดต่ออีก แถมยังรีบเดินไปยืนข้าง ๆ อินทัชเพื่อให้ผู้เป็นมารดาได้เปรียบเทียบ ถึงความเหมือนของสิ่งที่ตนพูด ธริสรารีบดึงบุตรสาวออกห่างจากตัวเขา ก็พอดีกับที่ลิฟต์ถึงชั้นล่าง และเปิดออก เธอจึงรีบพาบุตรสาวออกมาทันที
“แต่แม่คะ ลุงคนนั้นเหมือนหนูกับพี่ตะวันจริงๆ นะ” เสียงเด็กหญิงยังคงดังมาอีก อินทัชมองตามร่างเล็กที่เดินตามแรงจูงของมารดาอย่างฉงน เมื่อเห็นร่างอรชรอ้อนแอ้นนั้นหัวใจของเขานั้นก็รู้สึกแปลบปลาบอย่างประหลาด
***นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของผู้เขียน ไม่มีเจตนาที่จะพาดพิงใคร
แต่งเพื่อให้ผู้อ่านได้รับความสนุกสนาน คลายเครียดเท่านั้น
ห้ามลอกเลียน ดัดแปลงหรือนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด
สวัสดีนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ ช่วงนี้จะกลับมาเขียนนิยายแล้วค่ะ หลังจากห่างหายไปนาน เรื่องนี้จะดัดแปลง ปรับปรุงมาจากเรื่อง พิศวาสรักคุณแม่ลูกแฝด นักเขียนต้องการปรับเปลี่ยน ปรับปรุงให้เนื้อหาดีขึ้นกว่าเดิมค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ🙏💗
