สุปฏิปนฺโน ภควโต สาวกสงฺโฆ…
สิ้นแล้วพระสุปฏิปันโนอย่างพระคุณเจ้า พระอธิการอินทร์ อินฺทโชโต การที่ท่านละสังขารในวัย 89 ปี สร้างความพิลาปรำพันแก่ลูกศิษย์ลูกหาของท่าน ผมได้รับคำสั่งจาก คุณอำพล นรินทรกุล ให้เรียบเรียงเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาของหลวงปู่ ตั้งแต่ก่อนสละเพศคฤหัสถ์ที่มีอนาคตสดใสรออยู่ กลับหันหน้าสู่ทางธรรม บรรพชาอุปสมบทอยู่ในเพศบรรพชิต โดยอาศัยบันทึกส่วนตัวของท่าน และคำบอกเล่าของลูกศิษย์ แม้จะมีความโศกเศร้าต่อการสูญเสียหลวงปู่อินทร์ ผมกลับรู้สึกปลาบปลื้มปิติกับจริยวัตรและคำสอนของหลวงปู่อินทร์ คำสอนของท่านที่พูดไว้ในช่วงสุดท้ายแห่งชีวิตของท่านได้พูดว่า ความตายเป็นของธรรมดา ไม่มีใครรอดพ้นไปได้ ความตายอยู่ใกล้ตัวเรา ไม่เราก็คนใกล้ตัวเรา ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้
หากเปรียบชีวิตคือการเดินทางชีวิดของหลวงปู่อินทร์เป็นการเดินทางที่แสนยาวนาน มีเหตุการณ์และผู้คนมากมายมาเกี่ยวข้องกัน หลวงปู่มีความเมตตามนุษย์ปุถุชนทั้งหลาย สงเคราะห์ผู้คนที่มีทุกข์และมีบุญสัมพันธ์กัน โดยไม่เลือกชนชั้นวรรณะ จะยากดีมีจน
เรื่องราวของหลวงปู่อินทร์ อาจจะมีความพิสดารพันลึกอยู่ไม่น้อย แต่สอดแทรกธรรมะไว้อยู่ ขอให้ทุกท่านใช้วิจารณญาณในการอ่าน หรือคิดเสียว่าอ่านหรือรับฟังนิทานสักเรื่อง
ท้ายที่สุดนี้ ขอถวายอาลัยแด่พระอธิการอินทร์ อินฺทโชโต ด้วยความอาลัยยิ่ง หากดวงจิตปฏิสนธิวิญญาณท่านได้รับรู้ ขออำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย อำนวยอวยผลให้ดวงจิตหลวงปู่อินทร์เข้าสู่กระแสพระนิพพานตลอดกาลนานเทอญ
ด้วยความเคารพ
ท่าเพชร
